Πνευματικος Κοσμος

16 Μαΐου 2008

Πριν από λίγες ημέρες, σε γνωστή μεσημεριανή εκπομπή, παρουσιάστηκε για δεύτερη φορά στο τηλεοπτικό κοινό ο Gordon Smith, ένα γνωστό διάμεσο από τη Σκωτία, ο οποίος ισχυρίζεται πως από μικρό παιδί έχει την ικανότητα να επικοινωνεί με τις ψυχές των ανθρώπων που έχουν περάσει από το κατώφλι του θανάτου. Η περίπτωσή του ήταν γνωστή σε εμένα από παλιά: υποτίθεται πως έχει μελετηθεί από επιστήμονες, είναι συγγραφέας μερικών βιβλίων σχετικών με αυτά τα ζητήματα και έχει εμφανιστεί σε πολλές εκπομπές καθώς και σε ντοκιμαντέρ, με αξιοσημείωτη επιτυχία στην αποκάλυψη πληροφοριών που κανονικά δεν θα έπρεπε να γνωρίζει, όπως ισχυρίζονται οι υποστηρικτές του τουλάχιστον.
Την επόμενη ημέρα διάφοροι γνωστοί, συνάδελφοι και φίλοι που γνωρίζουν τα ενδιαφέροντά μου και την όποια μου ενασχόληση με αυτούς τους τομείς γνώσης, ζήτησαν την άποψή μου τόσο για τον ίδιο το Gordon Smith όσο και για το ευρύτερο φαινόμενο που κρύβεται από πίσω: την πιθανότητα επικοινωνίας με τις ψυχές των νεκρών. Το τι ενδέχεται να υπάρχει στην απέναντι όχθη μας έχει απασχολήσει ξανά. Ας δούμε για αρχή τι συμβαίνει τη στιγμή του θανάτου, σύμφωνα με τον Εσωτερισμό.

Η Εσωτερική πλευρά του θανάτου

Η ψυχή είναι δυνατό να εγκαταλείψει το υλικό σώμα αρκετές ώρες έως και ημέρες πριν το θάνατο του τελευταίου, πριν την παύση των βιολογικών του λειτουργιών δηλαδή. Το αιθερικό σώμα, στερούμενο του Πράνα, πεθαίνει και εκείνο μετά από τρεις περίπου ημέρες και πλέον η ψυχή αποδεσμεύεται και από τον τελευταίο της συνδετικό κρίκο με το υλικό πεδίο. Η μετάβαση της ψυχής στην επόμενη συνειδησιακή κατάσταση γίνεται ανώδυνα συνήθως, παρά το ότι το υλικό σώμα μπορεί να υποφέρει: κλείνονται οι δίαυλοι επικοινωνίας με το υλικό πεδίο, η ψυχή αποκοιμιέται και ξυπνάει στην απέναντι πλευρά, όπου την προϋπαντούν οι ψυχές των αγαπημένων της προσώπων που έφυγαν νωρίτερα από αυτή, καθώς και άλλες διάνοιες που είναι επιφορτισμένες με το ρόλο αυτό. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα «προσαρμογής», η ψυχή καλείται να αντιμετωπίσει τις συνέπειες των πράξεών της. Αυτή η διαδικασία έχει διδακτικό σκοπό, προκειμένου να πάρει το μάθημά της και να σβήσει ένα μέρος από το Κάρμα της. Όταν η διαδικασία αυτή ολοκληρωθεί, τότε η ψυχή εισέρχεται στο πεδίο του Παραδείσου όπου αναρρώνει από τη δοκιμασία αυτή και της δίνεται η δυνατότητα να διαλογιστεί βάσει των μαθημάτων που πήρε, ώστε να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την επόμενη ενσάρκωσή της.
Στο σημείο αυτό πρέπει να επισημάνουμε ότι μόλις ο θάνατος του υλικού σώματος είναι πολύ πρόσφατος, τότε ο Εσωτερισμός αναφέρει ότι υπάρχει μια δυνατότητα επικοινωνίας με την ψυχή για πολύ περιορισμένο χρονικό διάστημα αλλά πάνω σε αυτό θα μιλήσουμε παρακάτω. Προς το παρόν ας κρατήσουμε το ότι μόλις η ψυχή εισέλθει στο πεδίο της δοκιμασίας της καθώς και στο στάδιο της ανάρρωσης, δεν υπάρχει δυνατότητα επικοινωνίας.

Μια προσωπική θέση

Θα μου επιτρέψετε να παραθέσω μερικές σκέψεις μου, πριν περάσουμε στα περισσότερο ενδιαφέροντα σημεία του ζητήματος. Οποιαδήποτε και αν είναι η θρησκευτική μου πεποίθηση και έχοντας μελετήσει ένα σημαντικά ευρύ πεδίο γνώσεων γύρω από αυτά τα ζητήματα, έχω σχηματίσει την άποψη ότι το τι ακριβώς υπάρχει ή να ισχύει στην άλλη όχθη της ύπαρξης, κανείς δεν το ξέρει με ακρίβεια. Μπορεί απλά να το πιστεύει και αυτό είναι ένα δικαίωμά του εξαιτίας του οποίου κανείς δεν θα πρέπει να θεωρείται μωρόπιστος ή αφελής, εκτός και αντιβαίνει στις γενικές αρχές της λογικής και της μυστικής γνώσης. Εάν για παράδειγμα κάποιος νομίζει ότι στην άλλη πλευρά υπάρχει η Κόλαση μέσα στην οποία βράζουν καζάνια, τότε απλά θα μου επιτρέψει να μην τον πάρω στα σοβαρά, δεδομένου ότι αυτό είναι ενάντια στη λογική. Δεν είναι δυνατόν ο σοβαρός άνθρωπος να πιστεύει ότι θα κρέμεται από τσιγκέλια και θα κατατρώγεται από σκουλήκια ολόκληρη την αιωνιότητα για μια αμαρτία που έκανε στην πεπερασμένη του ζωή. Και αν μάλιστα αναλογιστεί πως αυτή η επικράτηση μιας τέτοιας κόλασης αντιβαίνει ουσιαστικά στο ρόλο και στην αποστολή του υιού ενός αγαθού και πολυεύσπλαχνου Θεού που δημιούργησε τον Άνθρωπο κατ΄ εικόνα και καθ΄ ομοίωσιν, καταλαβαίνει πως αυτά δεν είναι δυνατό να γίνουν αποδεκτά.
Όσοι έχετε σχέση με το χριστιανισμό, θα έχετε υπόψη σας διάφορες «Αποκαλύψεις» που κυκλοφορούν ευρέως σε παραεκκλησιαστικούς κύκλους, οι οποίες διηγούνται τα οράματα που είχαν Άγιοι σχετικά με τα βασανιστήρια στην Κόλαση. Με κάθε σεβασμό σε εκείνους που επέλεξαν να απαρνηθούν τον κόσμο για να αφοσιωθούν στο Θεό, πιστεύω ότι τα οράματά τους αυτά δεν είναι παρά οι προβολές ή οι σκεπτομορφές αν θέλετε του κατώτερου εαυτού τους, τον οποίο προσπάθησαν να χαλιναγωγήσουν. Με άλλα λόγια είναι οι ασυνείδητες, καταπιεσμένες επιθυμίες τους που κάνουν θριαμβευτική την εμφάνισή τους στο Αστρικό Πεδίο, το οποίο είναι ένα άλλο όνομα για το Συλλογικό Ασυνείδητο. Σε αυτή την κατάσταση επικρατούν οι κατώτερες όψεις του ανθρώπου, τα ένστικτα, από τα οποία ένα από τα βασικότερα είναι το σεξουαλικό. Οι Άγιοι, λοιπόν, αντιμετώπισαν σεξουαλικούς πειρασμούς και κάθε είδους δοκιμασία ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία τους. Θεωρώντας τις ως αμαρτία τις συμβολοποίησαν ενώ δέχομαι επίσης ότι ορισμένοι από αυτούς είχαν τη δυνατότητα να τις υλοποιήσουν μέσα από τις γνωστές διαδικασίες που περιγράφει ο Εσωτερισμός. Η Κόλαση που περιγράφεται σε αυτές τις «Αποκαλύψεις» δεν είναι παρά η προσωπική Κόλαση του καθενός, έτσι όπως την αντιλαμβάνεται ο ίδιος και έχει όση αξία μπορεί να έχει μια εμπειρία του Αστρικού, διανθισμένη με άφθονες σαδιστικές και μαζοχιστικές τάσεις εκείνων που τις αναπαρήγαγαν.
Για να είμαστε δίκαιοι, όμως, δεν πρέπει να παραβλέψουμε την πιθανότητα οι ίδιοι να είχαν πλήρη επίγνωση του τι συνέβαινε και όλες αυτές οι «αποκαλύψεις» να είναι διηγήσεις που εκείνοι έκαναν σε μαθητές τους, οι οποίοι εντυπωσιασμένοι μεν αλλά όχι τόσο μυημένοι όσο οι δάσκαλοί τους δε, να τις κατέγραψαν και να τις θεώρησαν ως αποκαλύψεις περί της Κόλασης. Το Αστρικό Πεδίο, όμως, αν φημίζεται για κάτι είναι για την παραπλανητικότητά του. Δεν είναι το πεδίο της «Αλήθειας», όσο και αν η Πρόνοια του Θεού εκτείνεται σε όλα τα μήκη και πλάτη της ύπαρξης. Για αυτό θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με τις Αστρικές εμπειρίες, αμφιβάλλοντας περισσότερο παρά σπεύδοντας να τις αποδεχτούμε ως αληθινές.

Η πρόκληση του Θανάτου

Τα όσα παρενθετικά αναφέρθηκαν παραπάνω, θα μας φανούν χρήσιμα στη συνέχεια. Χωρίς να επιχειρήσουμε να παρουσιάσουμε μια ολοκληρωμένη μελέτη της φιλοσοφίας του Θανάτου, θα μπορούσαμε να πούμε ότι αποτελεί τη σίγουρη κατάληξη όλων μας αλλά ταυτόχρονα και το μείζον ίσως ερώτημα που απασχόλησε ποτέ την ανθρωπότητα: υπάρχει ζωή μετά το θάνατο και αν ναι, τότε είναι δυνατό με κάποια μέθοδο να έρθουμε σε επικοινωνία με εκείνους που έχουν φύγει με τη βάρκα του Χάροντα;
Σχετικά με το πρώτο ερώτημα φαίνεται πως η πλειοψηφία των θρησκειών και των φιλοσοφιών συμφωνεί, ανακαλώντας ίσως στη συνείδηση κάποια αρχαία μνήμη: ο Θάνατος δεν είναι τίποτε άλλο παρά το πέρασμα σε μια άλλη συνειδησιακή κατάσταση, σε μια άλλη ύπαρξη. Επομένως, εκείνοι που εμείς αποκαλούμε νεκρούς συνεχίζουν να ζουν κάπου αλλού, σε μια άλλη ίσως διάσταση, άρα υπάρχει ίσως τρόπος να επικοινωνήσει κανείς μαζί τους, μέσα από μια κατάλληλη μαγική τελετουργία ή ψυχικές δυνάμεις ή χρησιμοποιώντας επιστημονικές μεθόδους και τα επιτεύγματα της τεχνολογίας. Η αλήθεια είναι πως όλες αυτές οι μέθοδοι έχουν δοκιμαστεί, παρουσιάζοντας αμφιλεγόμενα αποτελέσματα, οπότε το ευρύ κοινό και ιδιαίτερα οι άνθρωποι με υψηλό μορφωτικό επίπεδο, δεν έχουν πειστεί για την επιβίωση της ψυχής μετά το Θάνατο.
Στο άρθρο αυτό, για τους δικούς μας λόγους, δεχόμαστε ότι δεν υφίσταται Θάνατος με την έννοια της ολοκληρωτικής απώλειας της ψυχής αλλά ότι αυτή συνεχίζει να υπάρχει σε μια άλλη κατάσταση, όπως έχουμε περιγράψει και παραπάνω. Οπότε, δεν θα αναλωθούμε σε θεωρίες και επιχειρήματα υπέρ της θέσης αυτής αλλά θα τη δεχτούμε αξιωματικά και θα ενημερώσουμε σχετικά με τους κινδύνους που υπάρχουν κατά την προσπάθεια επικοινωνίας με τους Νεκρούς, καθώς και με το κατά πόσο μια τέτοια επικοινωνία είναι εφικτή. Προκειμένου ο σκοπός μας να επιτευχθεί, όμως, είναι απαραίτητο να μιλήσουμε για ορισμένες δυσλειτουργίες που μπορεί να συμβούν στη διαδικασία του θανάτου…

Η Εσωτερική φιλοσοφία δέχεται ότι ο φυσιολογικός θάνατος συμβαίνει σε σχετικά προχωρημένη ηλικία και είναι ειρηνικός, χωρίς να βασανίζεται η ψυχή ή το υλικό σώμα, καθώς η αρρώστια κρίνεται ως μια παθολογική κατάσταση που δεν έχει σχέση μόνο με τον υλικό φορέα της ψυχής αλλά με το αιθερικό σώμα και με το Κάρμα του ατόμου. Ο καρκίνος, για παράδειγμα, θεωρείται βλάβη του διπλού αιθερικού που μέσω του φαινομένου του Αντίκτυπου επηρεάζει το θνητό σώμα αλλά έχει σχέση πάνω από όλα με το Κάρμα. Αυτά είναι βαθιά νερά του Εσωτερισμού, όμως, τα οποία θα ξενίσουν πολλούς, ιδιαίτερα όταν έχουν ιατρική εκπαίδευση, για αυτό και δεν θα μιλήσουμε για αυτά περισσότερο.
Στις μέρες μας υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός ατόμων που πεθαίνουν από καρκίνο και άλλες χρόνιες ασθένειες, όπως επίσης και άνθρωποι που βιώνουν βίαιο θάνατο εξαιτίας ατυχήματος ή εγκληματικής ενέργειας, με αποτέλεσμα ο θάνατός τους να μην είναι ειρηνικός και να μη συμβαίνει στην προχωρημένη ηλικία. Σχετικά λίγοι άνθρωποι φεύγουν πλήρεις ημερών και αυτή είναι από τις πλέον σκληρές όψεις του Θανάτου για όλους εκείνους που μένουν πίσω. Αυτές οι περιπτώσεις, δυστυχώς, δεν προκαλούν προβλήματα μόνο στους ζωντανούς αλλά και σε εκείνον που φεύγει, καθώς διαταράσσεται η φυσιολογική αλληλουχία των γεγονότων του θανάτου που περιγράψαμε στο προηγούμενο μέρος και είναι αυτά τα δυσάρεστα συμβάντα που θα περιγράψουμε ευθύς αμέσως προτού περάσουμε στο κύριο θέμα των άρθρων αυτών.

Δυσλειτουργικοί θάνατοι

Σε αυτή την κατηγορία περιλαμβάνονται όλες οι περιπτώσεις κατά τις οποίες το πέρασμα της ψυχής στα Εσωτερικά Πεδία δεν είναι ομαλό. Μια τέτοια περίπτωση είναι το Στοίχειωμα. Αυτό μπορεί να προκληθεί εξαιτίας μιας απενσαρκωμένης οντότητας ή λόγω της δημιουργίας μιας συγκεκριμένης σκεπτοατμόσφαιρας. Στην πρώτη περίπτωση, μια ψυχή που δεν συμφιλιώνεται με το θάνατο εξαιτίας του ότι είναι φοβερά προσκολλημένη στα γήινα πράγματα, υπό πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις, μπορεί να αποφύγει το Δεύτερο Θάνατο, εγκαθιστώντας μια ιδιότυπη ψυχοσυναισθηματική επαφή μέσα από το φυσικό σώμα ενός άλλου ανθρώπου. Ο τελευταίος αυτός άνθρωπος, με τη συμπεριφορά που έχει εξαιτίας του πόνου του αποχωρισμού, αποτελεί το συνδετικό κρίκο μεταξύ του Νεκρού και του υλικού πεδίου. Υπάρχουν πολλές τέτοιες θλιβερές ιστορίες και θα πρέπει να αντιμετωπίζεται διακριτικά μεν αλλά δυναμικά ο άνθρωπος εκείνος που αρχίζει να παρουσιάζει τις συνήθειες εκείνου που έφυγε στην καθημερινή του ζωή.
Στη δεύτερη περίπτωση, το Στοίχειωμα δεν είναι παρά η επίδραση της σκεπτοατμόσφαιρας και δεν έχει να κάνει με τη δράση κάποιας οντότητας. Σε χώρους όπου συνέβη βίαιος θάνατος, ο χώρος κατά κάποιον τρόπο φορτίζεται από την ενέργεια της βιαιότητας και αυτό το αντιλαμβάνονται κυρίως τα ψυχικά ευαίσθητα άτομα, αναλόγως και του βαθμού της φόρτισης αυτής. Το φαινόμενο αυτό συμβαίνει γενικά σε σημαντικούς ενεργειακά τόπους.
Μια άλλη περίπτωση είναι εκείνη του Βαμπιρισμού, κατά την οποία η ψυχή που έχει κάποιου είδους Γνώση, μπορεί με συγκεκριμένο τρόπο να αποφύγει το Δεύτερο Θάνατο, τη διάλυση δηλαδή του Αστρικού Σώματος και να διατηρηθεί στο Αιθερικό Διπλό. Στην κατάσταση εκείνη, προσπαθεί απεγνωσμένα να αντλήσει το Πράνα από τους ζωντανούς, ώστε να παρατείνει όσο μπορεί περισσότερο αυτή την άθλια «ζωή».
Τα παραπάνω είναι ακραίες περιπτώσεις, ωστόσο συμβαίνουν. Η ψυχή που εξωθείται βίαια από τη ζωή συνήθως φτάνει στην απέναντι όχθη μπερδεμένη και ζαλισμένη, χωρίς ωστόσο να φοβάται ή να πονάει. Κάποιες ψυχές δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι έχουν πεθάνει και προσπαθούν να επιστρέψουν στο υλικό πεδίο, χωρίς να γνωρίζουν ότι αυτή είναι μια μάταια σκέψη, εφόσον δεν υπάρχει μια τέτοια δυνατότητα. Το πράγμα χειροτερεύει εάν εμείς τους καλούμε πίσω.

Επικοινωνία με τους Νεκρούς

Αφού ανακεφαλαιώσαμε μερικές βασικές γνώσεις, ας περάσουμε τώρα στο κυρίως μέρος του άρθρου. Οι άνθρωποι από παλιά προσπάθησαν να έρθουν σε επαφή με τον κόσμο των Νεκρών, κυρίως για λόγους μαντείας, ώστε να τους αποκαλυφθεί το μέλλον που υποτίθεται πως γνώριζαν οι Νεκροί. Θυμόμαστε την επίκληση του μάντη Τειρεσία στην Οδύσσεια Νέκυϊα), καθώς και την επίκληση του Σαμουήλ από τη γυναίκα της Ενδώρ (Α’ Βασ. ΚΗ 3 – 25). Αναφορές σε νεκρομαντικές πρακτικές υπάρχουν σε όλους τους πολιτισμούς και αναφέρονται από πολλές πηγές και με αρκετές μάλιστα λεπτομέρειες, ξεκινώντας από τον ίδιο τον Όμηρο που μας περιγράφει πως εγκαταστάθηκε η επικοινωνία του Οδυσσέα με τις ψυχές του Άδη και φτάνοντας ως τα μαγικά βιβλία του Μεσαίωνα.
Με την ανάπτυξη της επιστήμης και τεχνολογίας σε πιο σύγχρονες εποχές, ξεκίνησαν οι επιστημονικές απόπειρες επικοινωνίας, με τη χρήση κυρίως της φωτογραφίας, ακουστικών μέσων και του βίντεο αργότερα. Σήμερα κυκλοφορούν στο διαδίκτυο χιλιάδες φωτογραφίες «φαντασμάτων», εκατοντάδες βίντεο και χιλιάδες ηχογραφήσεις λευκού θορύβου, μέσα στον οποίο υποτίθεται πως υπάρχουν οι φωνές των πνευμάτων. Πρόκειται για τα γνωστά σε όλους Electronic Voice Phenomena. Αυτές οι τεχνικές έχουν δεχτεί τα πυρά των σκεπτικιστών και όχι άδικα, καθώς παρουσιάζουν πολλές ανακρίβειες.
Φυσικά, παρά την εκρηκτική ανάπτυξη της τεχνολογίας, δεν παύουν να υπάρχουν άνθρωποι που ισχυρίζονται ότι μπορούν να έρθουν σε επικοινωνία με τα πνεύματα των Νεκρών, τις περισσότερες φορές έναντι αδράς αμοιβής. Μόλις χθες ένας συνάδελφος μου διηγήθηκε την ιστορία ενός συγγενικού του προσώπου, η οποία είχε χάσει τον άντρα της σε ένα ναυτικό δυστύχημα, χωρίς ποτέ ο ίδιος να βρεθεί. Ένας γνωστός στον ελληνικό χώρο επιτήδειος, αφού έλαβε ένα σημαντικό ποσόν, τη διαβεβαίωσε ότι είχε επικοινωνήσει μαζί του, πως δεν ήταν νεκρός και ότι θα επέστρεφε στο σπίτι του τα Χριστούγεννα. Η δύστυχη γυναίκα στόλισε το σπίτι της για πρώτη φορά, έφτιαξε γλυκά και φαγητά αλλά πέρασε τις γιορτές μόνη της. Τέτοιες ιστορίες αφθονούν αλλά δεν υπάρχει λόγος να αναφέρουμε περισσότερες. Κλείνοντας, σας θυμίζω ότι είναι γενικά πιστευτό ότι μπορεί και ο καθένας από εμάς να επικοινωνήσει με τους νεκρούς μέσω των ονείρων.

Η περίπτωση Gordon Smith

Ίσως είναι η περισσότερο γνωστή προσωπικότητα στο ελληνικό κοινό, μιας και έχει επανειλημμένα παρουσιαστεί από τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης. Την προηγούμενη εβδομάδα ήταν προσκεκλημένος της Τατιάνας Στεφανίδου και το Σάββατο το βράδυ εμφανίστηκε στην εκπομπή του Κώστα Χαρδαβέλλα, ενώ έχει επίσης εμφανιστεί σε ξένα τηλεοπτικά μέσα και είναι συγγραφέας τεσσάρων βιβλίων σχετικά με την επικοινωνία που ισχυρίζεται πως αναπτύσσει με τους Νεκρούς.
Παρακολούθησα τη μια εκπομπή, μιας και τον έχω ξαναδεί στο παρελθόν και ήμουν ιδιαίτερα προσεκτικός τις στιγμές που μιλούσε σε κάποιον από το κοινό, δηλαδή σε γυναίκες που είχαν χάσει κυρίως τα παιδιά τους και συνήθως από τραγικό και βίαιο θάνατο, δηλαδή από ατύχημα τις περισσότερες φορές και ήταν με λύπη αλλά όχι με κατάπληξη που αμέσως διαπίστωσα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Εκείνο που δεν πήγαινε καλά ήταν το ίδιο ακριβώς που είχε εντυπωσιάσει γνωστά και άγνωστά μου πρόσωπα, όταν τους έριχνα τα χαρτιά προκειμένου (χωρίς οι ίδιοι να το ξέρουν) να αποδείξω στον εαυτό μου ότι η χρήση της ψυχολογίας είναι η καλύτερη «μαντική» μέθοδος για τους αδαείς. Τόσο εγώ όσο και ο Gordon Smith χρησιμοποιούσαμε μερικά γνωστά στερεότυπα, προκειμένου να φανεί ότι κατέχουμε κάποιες ξεχωριστές δυνάμεις ενώ στην πραγματικότητα ίσως και να διαπρέπαμε ως ψυχολόγοι. Ας δώσω μερικά παραδείγματα για να γίνω περισσότερο κατανοητός.
Σε όλες τις περιπτώσεις του, ανέφερε στους ανθρώπους ότι οι εκλιπόντες χαρακτηρίζονταν από ένα πολύ ζεστό και τρυφερό χαμόγελο. Προσωπικά δεν ξέρω καμία μητέρα που να μην ισχυρίζεται το ίδιο για το παιδί της, πόσο μάλλον όταν αυτό έχει πλέον πεθάνει. Μιλούσε για φωτογραφίες από ευτυχισμένες στιγμές, τις οποίες φαντάζομαι πως όλοι θα έχουμε. Τόνιζε πως εκείνο που ήθελε να περάσει ως μήνυμα η ψυχή είναι πως είναι γαλήνια και αναπαυμένη. Το ίδιο ακριβώς θέλουμε όλοι για τους τεθνεώτες, μιας και στη σφαίρα που βρίσκονται είναι και το μόνο που πρέπει να μας νοιάζει, όντας μακριά από τη βοήθειά μας πλέον. Ας σημειωθεί ότι τουλάχιστον στη μία εκπομπή που παρακολούθησα, απέτυχε να προσδιορίσει το φύλο που είχε η ψυχή όσο ήταν ενσαρκωμένη. Με λίγα λόγια, έλεγε στον καθένα εκείνο που θα ήθελε να ακούσει, εκείνο που είχε περισσότερο ανάγκη από οτιδήποτε άλλο: το ότι είναι γαλήνιος ο νεκρός και ότι βρίσκεται μαζί μας.
Αν με ρωτήσετε αν θεωρώ απατεώνα τον συγκεκριμένο κύριο, θα με φέρετε μπροστά σε ένα ερώτημα που μου είναι δύσκολο να απαντήσω. Εάν ο ίδιος γνωρίζει πολύ καλά τι κάνει και πως χρησιμοποιεί τις τεχνικές που ανέφερα παραπάνω, τότε σαφώς και είναι απατεώνας. Και αν κανείς βιαστεί να ισχυριστεί ότι δεν παίρνει χρήματα, θα χρειαστεί να του υπενθυμίσω ότι είναι συγγραφέας τεσσάρων βιβλίων, διοργανωτής συνεδρίων και προσκεκλημένος εκπομπών σε όλο τον κόσμο. Εάν έχει και ο ίδιος πιστέψει ότι οι ικανότητές του είναι μεταφυσικές ενώ στην ουσία στηρίζονται στην ψυχολογία και την υποβολή, τότε θα πρέπει να έχουμε να κάνουμε με έναν άνθρωπο της αυταπάτης και θα έχει τη συμπάθειά μου. Πάντως, ότι και αν ισχύει, η επίδειξη που έκανε δεν με έπεισε σε καμία περίπτωση ότι μπορεί και φέρνει σε επαφή τους ζωντανούς με τους Νεκρούς.

Ένα μικρό ανοιχτό παράθυρο

Είμαι βέβαιος πως οι άνθρωποι που έχουν έστω και μια μικρή επαφή με τον Εσωτερισμό θα σταθούν στο ότι ακόμα και αν κατείχε τη δυνατότητα επικοινωνίας με τον κόσμο των Νεκρών, σε καμία περίπτωση δεν θα έδινε δημοσιότητα στις «δυνάμεις» του αυτές, όχι μόνο ο Gordon Smith αλλά ο οποιοσδήποτε. Η διαταραχή του Νεκρού θεωρείται ασέβεια και ιεροσυλία, όχι μόνο στις περιπτώσεις βανδαλισμού του νεκρού σώματος ή του ταφικού μνημείου αλλά ακόμα και της παρενόχλησης της ψυχής. Το πνεύμα του Σαμουήλ ήρθε στο Σαούλ οργισμένο για την ενόχλησή του και ο Κέρβερος δεν τοποθετήθηκε τυχαία στην Πύλη του Άδη, όπως άλλωστε οι Φύλακες στο Κατώφλι δεν είναι διακοσμητικά στοιχεία αλλά έχουν ένα ρόλο που πολλοί λίγοι έχουν διαπιστώσει το πόσο σημαντικός είναι.
Δεν έχω κανένα σκοπό και καμία διάθεση να μιλήσω για θέματα που δεν προσφέρονται για δημόσια συζήτηση, όμως θα μπορούσαμε να θέσουμε το ζήτημα της επικοινωνίας σε μια βάση στην οποία Εσωτερισμός και Ψυχολογία ταυτίζονται, με τον πρώτο να προηγείται χρονικά της δεύτερης. Ας δείξουμε τον τρόπο.
Όταν κάποιο αγαπημένο πρόσωπο πεθαίνει, είναι λογικά επακόλουθο η σκέψη μας να βρίσκεται γύρω από αυτό, παρά την «ανακουφιστική» επίδραση που έχει ο χρόνος επάνω στις εκδηλώσεις της οδύνης μας. Φανταστείτε πόσο έντονο είναι αυτό σε μια μητέρα που έχει χάσει το παιδί της και αναγκάστηκε να το θάψει. Ο πόνος, όσο και αν κατευνάζεται, δεν εξαφανίζεται ποτέ. Και μπορεί η ίδια να μη σκέφτεται τόσο συχνά τη δική της μητέρα που πέθανε σε προχωρημένη ηλικία, όμως το παιδί της θα το θυμάται πάντοτε, κάθε ώρα και κάθε στιγμή, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Η σκέψη της αυτή δημιουργεί μια σκεπτομορφή στο Αστρικό Πεδίο, η οποία «φέρει» τα χαρακτηριστικά του νεκρού, ειπωμένα μέσα από το προσωπικό πρίσμα του προσώπου που βιώνει την απώλεια. Έχω τη γνώμη ότι εάν δεν συντελείται απάτη, σε μερικές περιπτώσεις ίσως εκείνο που γίνεται αντιληπτό από όλους εκείνους που ισχυρίζονται επικοινωνία με τους Νεκρούς να είναι η σκεπτομορφή που παράγει το οικείο τους πρόσωπο.

Επίλογος

Το ζήτημα των Σκεπτομορφών και των εμψυχώσεών τους, είναι από τα κεφαλαιώδη του Εσωτερισμού και έχω τη γνώμη πως μέσα από αυτό μπορούμε να εξηγήσουμε πολλά παρόμοια φαινόμενα. Λέγεται πως οι μητέρες που είναι μακριά από τα παιδιά τους, από τη διαρκή τους ανησυχία παράγουν τέτοιες σκεπτομορφές, που αποτελούν τους φύλακες Αγγέλους της παράδοσης. Σκεφτείτε πόσο έντονο μπορεί να γίνει αυτό στις περιπτώσεις θανάτου.
Όπως και να έχει το πράγμα, είναι κοινή παράδοση σε όλους τους πολιτισμούς ότι ο Νεκρός πρέπει να αφήνεται να πορευθεί το ταξίδι του Όσιρη με ειρήνη. Τα μάταια καλέσματά του μπορεί να του κάνουν μεγάλο κακό, περισσότερο ίσως από όσο θα κάνουν σε εκείνον που είναι ζωντανός ακόμη. Διότι, από απερισκεψία αν και όχι από έλλειψη αγάπης (παθολογικής αγάπης), υπάρχει μεγάλος κίνδυνος ο ζωντανός να εγκλωβιστεί στο Αστρικό Πεδίο και να μοιάζει σαν χαμένος τόσο στο αστρικό όσο και στο υλικό επίπεδο. Το ίδιο θα συμβεί και στην απενσαρκωμένη ψυχή, ανάμεσα σε πολλά άλλα δυσάρεστα αποτελέσματα.
Ο Νεκρός πρέπει να αφήνεται να αναπαυθεί εν ειρήνη. Δεν χρειάζεται να τρέχουμε σε μέντιουμ που τις περισσότερες φορές διαλογίζονται μέχρι το επίπεδο της τσέπης μας και κανένα άλλο, προκειμένου να μας φέρουν το Νεκρό να μας διαβεβαιώσει ότι δεν πονάει και πως είναι καλά. Αυτό το ξέρουμε ή θα πρέπει να το ξέρουμε, μιας και η Αγάπη και το Έλεος του Εχεγιέ είναι μια από τις Δυνάμεις που διατρέχουν όλα τα επίπεδα!

Πηγή