Μυστηρια του Κοσμου

Πριν από μερικά χρόνια το ίδρυμα Παραψυχολογίας της Νέας Υόρκης οργάνωσε ένα διεθνές συνέδριο Παραψυχολογίας και Επιστημών στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας. Ένα από τα θέματα που εξετάστηκαν εκεί ήταν κάπως ασυνήθιστο: «Μπορούν οι μεταβολές του καιρού να επηρεάσουν την έμφυτη ικανότητά μας να λειτουργούμε ψυχικά;» Την εισήγηση έκανε ο Δρ. Σάλκο Τραμπ, πρώην διευθυντής του Βιομετεωρολογικού Κέντρου Έρευνας και αυθεντία στη ραβδοσκοπία.

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΨΥΧΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ. ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΠΟΛΛΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ, Η ΠΑΡΑΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΠΕΡΑΣΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΤΗΣ ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ, ΚΕΡΔΙΖΟΝΤΑΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΤΟ ΣΕΒΑΣΜΟ. ΣΗΜΕΡΑ ΣΕ ΠΟΛΛΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΔΙΕΞΑΓΟΝΤΑΙ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΠΟΥ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΚΡΥΜΜΕΝΩΝ ΨΥΧΙΚΩΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΩΝ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΝΑΖΗΤΟΥΝ ΤΡΟΠΟΥΣ ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΤΟΥΣ. ΕΠΙΠΛΕΟΝ, ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΕΝΑ ΝΕΟ ΠΕΔΙΟ ΕΡΕΥΝΑΣ ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΩΝΤΑΣ ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ.

Είναι γνωστό ότι οι μετεωρολογικές συνθήκες επηρεάζουν κατά ένα τρόπο τις φυσιολογικές λειτουργίες του σώματος, όπως τον αριθμό των λευκών αιμοσφαιρίων, το χρόνο πήξης του αίματος και την αντίδραση του νευρικού συστήματος. Ο καιρός επίσης επηρεάζει την ψυχική διάθεση των σχιζοφρενών, τον αριθμό αυτοκτονιών και τη συμπεριφορά των ζώων. Φαίνεται ότι κάποιος μηχανισμός στον εγκέφαλο καταγραφεί τα ανεπαίσθητα σήματα του φυσικού περιβάλλοντος.

«Η εξέταση του μηχανισμού των νοητικών λειτουργιών» λέει ο Δρ. Τραμπ, «σε σχέση με τα ερεθίσματα από την ατμόσφαιρα που συλλαμβάνονται ασυνείδητα, θα αποδειχτεί ένα αξιόλογο εργαλείο για τη μελέτη του μηχανισμού και τον τρόπο εκδήλωσης των παραψυχολογικών φαινομένων».

Τα κύματαπου επηρεάζουν τις ζαριές

Ο Τζορτζ Ζόραμπ, καθηγητής της παραψυχολογίας στην Ολλανδία, αν και δεν συμφωνεί απόλυτα με τις απόψεις του Δρ. Τραμπ, διηγήθηκε στο Συνέδριο ένα περίεργο συμβάν. Το 1946 μια ομάδα Ολλανδών παραψυχολόγων, ακολουθώντας την πρωτοποριακή εργασία του Δρ. Ράιν, προσπαθούσε να εξακριβώσει αν η ψυχοκίνηση μπορεί να επηρεάσει το ρίξιμο των ζαριών. Ένα από τα μέλη της ομάδας έριξε 120 ζαριές με ασήμαντο αποτέλεσμα, αλλά το απόγευμα όταν ξέσπασε μια φοβερή καταιγίδα, τα σκορ ανέβηκαν κατακόρυφα! Το σοκ που προκάλεσε η καταιγίδα αύξησε ξαφνικά τις ψυχικές δυνάμεις. Από την άλλη μεριά όμως οι πιο διάσημοι ψυχικοί, όπως η Νίνα Κουλάγκινα και ο Κέηθ Χάρευ, ο οποίος είναι διάσημος για τις εξωσωματικές εμπειρίες του, αρνούνται να πειραματιστούν σε περιόδους όπου ηλεκτρικές θύελλες ταράζουν την ατμόσφαιρα.

Ο ΚΑΙΡΟΣ ΕΠΗΡΕΑΖΕΙ ΤΙΣ ΖΑΡΙΕΣ

Από τους επιστήμονες που παραβρέθηκαν σε εκείνο το Συνέδριο, κανένας δεν πήρε στα σοβαρά τις ενδείξεις ότι ο καιρός επηρεάζει τις ψυχικές λειτουργίες. Πρόσφατα όμως το θέμα τέθηκε ξανά από τον Δρ. Πέρσινγκερ του πανεπιστημίου Laurentian του Καναδά στην ετήσια διάσκεψη της Παραψυχολογικής Εταιρείας που έγινε τον Αύγουστο του 1985 στη Βοστόνη των ΗΠΑ. Εδώ και πολλά χρόνια ο Δρ. Πέρσινγκερ προσπαθεί να χαρτογραφήσει τους γεωφυσικούς, ηλεκτρομαγνητικούς και ατμοσφαιρικούς παράγοντες που επηρεάζουν την εξωαισθητήρια αντίληψη (ESP). Στην διάσκεψη της Βοστόνης παρουσίασε για πρώτη φορά στους συναδέλφους του τα στοιχεία που είχε στα χέρια του.

Ο Δρ. Πέρσινγκερ πιστεύει πως η τηλεπάθεια και η διόραση βασίζονται σε πληροφορίες που μεταβιβάζονται από ηλεκτρομαγνητικά κύματα χαμηλής συχνότητας (ELF), τα οποία παράγονται από τον εγκέφαλο. Αυτό τον οδήγησε στην έρευνα της γεωμαγνητικής δραστηριότητας κατά τις ημέρες εκείνες που αναφέρονται ψυχικές εμπειρίες. Αφού τα κύματα χαμηλής συχνότητας επηρεάζονται από γεωμαγνητικούς παράγοντες, περίμενε να βρει κάποιο θετικό είδος συσχέτισης. Για να δοκιμάσει τη θεωρία του, ο Καναδός ψυχολόγος χρησιμοποίησε το λεγόμενο «αντιποδικό ευρετήριο» όπου καταγράφονται ημερήσιες μετρήσεις γύρω από τη γεωμαγνητική δραστηριότητα όλου του πλανήτη. Οι πρώτες μετρήσεις αυτού του ευρετηρίου ανάγονται ως το έτος 1868 και ο Πέρσινγκερ προσπάθησε να συσχετίσει αναφορές για ψυχικές εμπειρίες με τις ενδείξεις του ευρετηρίου.

Άρχισε λοιπόν, με μια συλλογή περιπτώσεων τηλεπαθητικής εντύπωσης που μελετήθηκαν και παρουσιαστήκαν το 1970 από το Δρ. Ίαν Στήβενσον του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια. Εικοσιπέντε απ' αυτές ήταν χρονολογημένες και ο Πέρσινγκερ εξέτασε τις καμπύλες γεωμαγνητικής δραστηριότητας γι' αυτές τις ημερομηνίες. Ανακάλυψε λοιπόν, ότι οι περιπτώσεις του Στήβενσον συνέβησαν σε ημέρες χαμηλής γεωμαγνητικής δραστηριότητας. Στη συνέχεια ο Πέρσινγκερ επέκτεινε τη μελέτη του στο παρελθόν. Μια από τις πιο πλούσιες συλλογές περιπτώσεων αυτόματης τηλεπάθειας εκδόθηκε το 1886 από τους ιδρυτές της αγγλικής Εταιρείας Ψυχικών Ερευνών. Είναι μια δίτομη συλλογή ντοκουμενταρισμένων περιπτώσεων που θεωρείται κλασική στο χώρο της παραψυχολογίας.

Ο Πέρσινγκερ μελέτησε 78 περιπτώσεις αυτής της συλλογής και κατέληξε στα ίδια συμπεράσματα. Σαντελική δοκιμασία, ο Καναδός καθηγητής εξέτασε 57 περιπτώσεις τηλεπάθειας και διόρασης που έχουν παρουσιαστεί στο αμερικανικό περιοδικό FATE στη δεκαετία 1960-1970 και 58 ακόμα περιπτώσεις πρόγνωσης. Συμβουλευόμενος το αντιποδικό ευρετήριο μπόρεσε να αποδείξει ότι οι ψυχικές εμπειρίες συμβαίνουν συνήθως σε μέρες χαμηλής γεωμαγνητικής δραστηριότητας.

Ανεξάρτητα από την ανακάλυψη του Πέρσινγκερ, παρουσιάστηκαν και άλλα στοιχεία στη Διάσκεψη της Παραψυχολογικής Εταιρείας όπως ορισμένες μελέτες του Ινστιτούτου Έρευνας Χρόνου. Στο Ινστιτούτο αυτό, που έχει την έδρα του στο Γουντσάιντ της Καλιφόρνιας, εργάζεται μια ομάδα επιστημόνων μελετώντας τον τρόπο με τον οποίο το περιβάλλον επηρεάζει την ανθρώπινη συμπεριφορά. Πρόσφατα αυτοί οι επιστήμονες άρχισαν να επεκτείνονται στο χώρο της Παραψυχολογίας. Ένα από τα μέλη της ομάδας του Ινστιτούτου είναι και η Μάρσα Άνταμς, που ασχολείται εδώ και πολλά χρόνια με την ESP.

Οι κρίσιμες μέρες των ψυχικών

Η ανακοίνωση της μελέτης της στη Διάσκεψη εντυπωσίασε τους επιστήμονες, αφού τα συμπεράσματά της ήταν άκρως ενδιαφέροντα. Το αντικείμενο της έρευνάς της ήταν η διαδικασία της όρασης από απόσταση που αναπτύχθηκε στο Ινστιτούτο Στάνφορντ της Καλιφόρνιας. Πρόκειται για μια απλή διαδικασία κατά την οποία το υποκείμενο βρίσκεται σε μια αίθουσα του Ινστιτούτου μαζί με τον πειραματιστή, ενώ ο βοηθός του πειραματιστή περνάει την ώρα του μερικά χιλιόμετρα μακριά στην ακροθαλασσιά.

Τώρα, ζητείται από το υποκείμενο να «επισκεφτεί» την τοποθεσία εκείνη ψυχικά και να περιγράψει ό,τι βλέπει εκεί. Δεν είναι γνωστό αν αυτή η όραση από απόσταση βασίζεται στην τηλεπάθεια, στη διόραση ή στην εξωσωματική εμπειρία. Πάντως τα αποτελέσματα είναι αξιοσημείωτα.

Συμβουλευόμενη τα αρχεία του Ινστιτούτου Στάνφορντ, η Δρ. Άνταμς μελέτησε τα στοιχεία από 500 τέτοιες συνεδρίες όπου είχαν χρησιμοποιηθεί συνολικά 23 υποκείμενα και συνέκρινε τα αποτελέσματα με γεωμαγνητικά ευρετήρια. Τελικά ανακάλυψε ότι η γεωμαγνητική δραστηριότητα ήταν μεγαλύτερη 1-2 μέρες πριν από τις αποτυχημένες συνεδρίες και ελάχιστη πριν από τις πετυχημένες. Αυτή η ανακάλυψη των κρίσιμων ημερών των ψυχικών μπορεί να βοηθήσει τους παραψυχολόγους να βρουν τις κατάλληλες μέρες για τα πειράματά τους.

Παρ' όλο που η Δρ. Άνταμς προχώρησε σε καλό δρόμο, η ίδια μπερδεύτηκε από το γεγονός ότι οι κρίσιμοι παράγοντες φαίνεται πως προηγούνται του πειράματος. «Οι σχέσεις προβαδίσματος ή καθυστέρησης 2-3 ημερών» γράφει, «δείχνουν πως η σχέση ανάμεσα στο γεωμαγνητικό πεδίο και στην όραση από απόσταση δεν συνδέεται άμεσα με τις τιμές του γεωμαγνητικού πεδίου, αλλά με κάποιον άλλο γεωφυσικό παράγοντα».

Η Σερένα Ράνεϊ-Ντούγκαλ έκανε επίσης μια καλή προσπάθεια να φωτίσει τους συνέδρους στο θέμα της αλληλεπίδρασης του ανθρωπίνου εγκεφάλου και του γεωμαγνητικού πεδίου. Η Αγγλίδα αυτή παραψυχολόγος μελέτησε την ψυχεδελική ουσία «αρμαλίνη» και την επίδρασή της στις εμπειρίες ESP. Μερικές ινδιάνικες φυλές της Νότιας Αμερικής χρησιμοποιούν από αιώνες αυτή την ουσία για το σκοπό αυτό. Αλλά η σημαντικότερη ανακάλυψη της Ράνεϊ-Ντούγκαλ είναι ότι η «αρμαλίνη» είναι χημικά ίδια με ένα μόριο που βρίσκεται στον αδένα της επίφυσης, ο οποίος -σύμφωνα με τηνπαράδοση των Γιόγκι- είναι η θρυλική έδρα των απόκρυφων δυνάμεων.

Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι και ο Δρ. Τραμπ στο Συνέδριο του Άμστερνταμ είχε υπογραμμίσει ότι ο αδένας της επίφυσης συμβάλλει ειδικά στην ικανότητά μας να καταγράφουμε τις κοσμικές επιρροές και να αντιδρούμε σ' αυτές. Ίσως οι ερευνητές πρέπει να δώσουν μεγαλύτερη σημασία σ' αυτό το σημείο και να προσπαθήσουν να βρουν τη σύνδεση που υπάρχει ανάμεσα στην έκτη αίσθηση, στους κοσμικούς παράγοντες και στη βιοχημεία του εγκεφάλου.

Παναγιώτης Κακκαβάς